چرا ژل الکتروفورز شما خراب شد؟
عیبیابی سریع و راهحلهای ساده برای نتایج بینقص
در آزمایشگاه، یک روز خوب روزی است که نتایج شما کاملاً شفاف و دقیق باشند. اما اگر به تصویر ژل الکتروفورز خود نگاه کنید و با باندهای محو، لکهدار یا خندان روبهرو شوید، چه؟ نگران نباشید، شما تنها نیستید.
این مشکلات رایج دلایل سادهای دارند که با یک عیبیابی سریع قابل حل هستند. در ادامه، به شما کمک میکنیم تا مشکل را پیدا کرده و برای همیشه از شر آن خلاص شوید.
مشکل شماره ۱: باندهای محو یا نامرئی
تصور کنید تمام شب روی استخراج DNA کار کردهاید، اما نتیجه نهایی شما چیزی جز یک صفحه خالی نیست.
چه اتفاقی افتاده؟
مشکل در رنگآمیزی: احتمالاً فراموش کردهاید رنگ مخصوص (مثل SYBR Green) را به ژل یا حمام رنگ اضافه کنید.
DNA به اندازه کافی نبود: نمونه DNA شما بسیار رقیق بوده یا مقدار کمی از آن را بارگذاری کردهاید.
تخریب DNA: نوکلئازها (آنزیمهای تخریبکننده DNA) به نمونه شما حمله کردهاند و آن را از بین بردهاند.
راهحل چیست؟
رنگآمیزی مجدد: اگر مشکل از رنگآمیزی است، کافی است ژل را دوباره در یک حمام رنگ با غلظت مناسب قرار دهید.
تقویت نمونه: برای آزمایش بعدی، از غلظت بیشتری از نمونه استفاده کنید.
استفاده از مواد مطمئن: برای جلوگیری از آلودگی، از مواد با کیفیت بالا استفاده کنید.
مشکل شماره ۲: باندهای لکهدار یا پخششده
به جای یک خط مشخص، یک لکه پخش شده روی ژل میبینید. به این پدیده “smearing” میگویند.
چه اتفاقی افتاده؟
بارگذاری بیش از حد: بیش از حد نمونه DNA در چاهک بارگذاری کردهاید. ژل نمیتواند این حجم زیاد را به خوبی تفکیک کند.
نمکهای اضافی: وجود نمکهای اضافی در نمونه (به دلیل شستشوی ناقص) باعث اختلال در حرکت DNA میشود.
تخریب DNA: دوباره، نوکلئازها مقصر هستند. آنها DNA را به قطعات کوچک و بیشکل خرد کردهاند.
اشتباه در آمادهسازی PCR (مانند MgCl₂ زیاد یا سیکل زیاد)
راهحل چیست؟
بهینهسازی بارگذاری: با رقیق کردن نمونه، از مقدار کمتری DNA استفاده کنید.
شستشوی کامل: از شستشوی دقیق نمونه خود اطمینان حاصل کنید تا نمکهای اضافی حذف شوند.
ذخیرهسازی صحیح: همیشه نمونههای DNA خود را در دمای مناسب (معمولاً -۲۰ درجه سانتیگراد) نگهداری کنید.
مشکل شماره ۳: اثر “خندان”
وقتی باندهای DNA در مرکز سریعتر حرکت کرده و شکلی شبیه لبخند به خود میگیرند.
چه اتفاقی افتاده؟
چه اتفاقی افتاده؟ولتاژ خیلی زیاد: ولتاژ بالا باعث تولید گرمای بیش از حد در مرکز ژل میشود. گرما باعث کاهش ویسکوزیته ژل شده و DNA در آن ناحیه سریعتر حرکت میکند. گاهی غلظت آگارز نامنظم یا ژل بیش از حد نازک هم عامل است.
راهحل چیست؟
کاهش ولتاژ: به جای ولتاژ بالا و زمان کم، از ولتاژ پایینتر و زمان بیشتر برای الکتروفورز استفاده کنید. این کار باعث تفکیک بهتر و یکنواختتر DNA میشود.
استفاده از سیستمهای خنککننده: در صورت امکان، از یک سیستم خنککننده برای کنترل دمای ژل استفاده کنید.
مشکل شماره ۴: باندهای کج یا خمیده
به جای خطوط صاف و مرتب، باندهای شما به صورت کج یا منحنی دیده میشوند.
چه اتفاقی افتاده؟
بارگذاری نامتوازن: نمونهها به صورت یکنواخت در چاهکها بارگذاری نشدهاند و حجم مایع در چاهکها متفاوت است.
ژل ناهموار: ژل شما به صورت کاملاً همسطح بسته نشده است یا ضخامتهای متفاوتی در نقاط مختلف دارد.
بافر نامتوازن: سطح بافر الکتروفورز در تانک به یک اندازه نیست و در یک طرف بیشتر از طرف دیگر است.
نفوذ هوا: در هنگام بارگذاری، حبابهای هوا زیر ژل یا درون چاهکها گیر افتادهاند.
راهحل چیست؟
بارگذاری دقیق: با دقت بالا و با استفاده از میکروپیپت کالیبره شده، حجم دقیق نمونه را در مرکز چاهک بارگذاری کنید.
ژلسازی باکیفیت: از سطحی کاملاً صاف برای بستن ژل استفاده کنید و از توزیع یکنواخت آگارز اطمینان حاصل کنید.
بافر یکنواخت: مطمئن شوید که سطح بافر در دو طرف تانک الکتروفورز کاملاً هماندازه باشد.
حذف حبابها: هنگام ریختن ژل و بافر، دقت کنید که حباب هوا تشکیل نشود.
مشکل شماره ۵: باندهای اضافی یا ناخواسته
شما انتظار یک یا دو باند را داشتید، اما ژل شما پر از باندهای مرموز و ناخوانده است.
چه اتفاقی افتاده؟
چه اتفاقی افتاده؟آلودگی نمونه: نمونه DNA شما با DNA یا RNA از منابع دیگر (باکتری، قارچ، سایر نمونهها) آلوده شده است.
پرایمر دایمر (Primer Dimer): در واکنش PCR، پرایمرها به جای اتصال به DNA الگو، به یکدیگر متصل شده و باندهای کوچکی ایجاد کردهاند.
برش ناکامل: اگر از آنزیمهای برش استفاده کردهاید، ممکن است برش به صورت ناقص انجام شده باشد و باندهای بزرگتری ظاهر شوند.
دناتوراسیون یا تخریب: DNA شما دناتوره (تغییر ساختار) شده یا به صورت تصادفی به قطعات کوچکتر شکسته شده است.
راهحل چیست؟
استریلسازی سختگیرانه: همه ابزارها و محلولها را به دقت استریل کنید تا از آلودگی جلوگیری شود.
بهینهسازی PCR: دمای اتصال پرایمر (annealing temperature) را تنظیم کنید و نسبت پرایمر به الگو را بهینه کنید.
افزایش زمان واکنش: برای برشهای آنزیمی، زمان بیشتری برای واکنش در نظر بگیرید و از آنزیم تازه استفاده کنید.
دستورالعملهای دقیق: برای دناتوره نشدن DNA، پروتکلهای استخراج و نگهداری را به دقت رعایت کنید.
مشکل شماره ۶: چاهکهای خالی یا تخریب شده
نمونهای بارگذاری کردهاید، اما اثری از آن در چاهک نیست، یا چاهکها پاره شدهاند.
چه اتفاقی افتاده؟
چاهکهای آسیبدیده: شانه (comb) با خشونت از ژل خارج شده و دیوارههای چاهک را تخریب کرده است.
فرار نمونه: هنگام بارگذاری، نمونه به جای ماندن در چاهک، از کنارهها یا پایین آن به بافر فرار کرده است.
حباب هوا: وجود حباب هوا در چاهک یا زیر آن، باعث شناور شدن و از بین رفتن نمونه شده است.
بارگذاری نامناسب: نوک سمپلر به ته چاهک نرسیده یا نمونه به اشتباه در بافر بارگذاری شده است.
راهحل چیست؟
خروج آرام شانه: پس از جامد شدن ژل، شانه را به آرامی و به صورت عمودی از ژل خارج کنید.
غلیظکننده مناسب: مطمئن شوید که محلول بارگذاری (loading dye) شما به اندازه کافی گلیسرول یا ساکارز دارد تا نمونه در چاهک بماند.
بارگذاری آهسته و دقیق: نوک سمپلر را به نزدیکی ته چاهک ببرید و نمونه را به آرامی تخلیه کنید.
بازرسی قبل از بارگذاری: قبل از اضافه کردن نمونه، چاهکها را برای وجود حباب هوا یا هرگونه آسیب بررسی کنید.
مشکل شماره ۷: دناتوره شدن DNA (گسیختگی ساختار)
DNA شما به جای یک نوار مشخص، یک لکه بزرگ و محو در پایین ژل ایجاد کرده است.
چه اتفاقی افتاده؟
نمک و pH نامناسب: بافر شما pH مناسبی ندارد یا غلظت نمک آن بیش از حد بالاست. این شرایط میتواند باعث باز شدن و از بین رفتن ساختار دوم و سوم DNA شود.
دمای بالا: نمونه DNA شما برای مدت طولانی در دمای بالا قرار گرفته یا بارها منجمد و ذوب شده است که باعث تخریب پیوندهای هیدروژنی و گسستگی رشته DNA میشود.
نوکلئازها: آلودگی نوکلئازی در نمونه، DNA را به قطعات کوچک و بیشکل خرد کرده است.
راهحل چیست؟
استفاده از بافر تازه: همیشه از بافر تازه و با pH صحیح استفاده کنید.
نگهداری صحیح نمونه: نمونههای DNA را در دمای توصیه شده (معمولاً -۲۰ درجه سانتیگراد) و در ظروف استریل نگهداری کنید.
استفاده از بافرهای قویتر: برای محافظت از DNA، از بافرهای EDTA استفاده کنید که یونهای فلزی مورد نیاز نوکلئازها را از بین میبرند.
مشکل شماره ۸: باندهای غیراستاندارد در لدر (Ladder)
لدر (نشانگر) شما که باید باندهای مشخص و منظمی داشته باشد، ظاهری نامرتب یا محو دارد.
چه اتفاقی افتاده؟
تخریب لدر: لدر DNA ممکن است به دلیل نگهداری نامناسب، مانند چرخه انجماد-ذوب مکرر، تخریب شده باشد. قرار گرفتن در دمای اتاق هنگام بارگذاری طولانی هم به سرعت تخریب میکند.
ولتاژ نامناسب: ولتاژ بسیار بالا یا پایین، میتواند باعث مهاجرت نامنظم باندهای لدر شود.
انقضای لدر: لدرهای DNA تاریخ مصرف دارند و پس از انقضا، باندهای آن ممکن است محو یا نامرتب شوند.
راهحل چیست؟
نگهداری در دمای مناسب: لدر را در دمای توصیه شده توسط سازنده (معمولاً -۲۰ درجه سانتیگراد) نگهداری کنید.
بررسی ولتاژ: مطمئن شوید ولتاژ دستگاه الکتروفورز بر اساس پروتکل استاندارد است.
استفاده از لدر تازه: اگر به نتایج لدر خود مشکوک هستید، از یک لدر تازه استفاده کنید.
مشکل شماره ۹: تفاوت در شدت باندها
شدت باندهای نمونه شما با نتایج مورد انتظار یا با یکدیگر همخوانی ندارد.
چه اتفاقی افتاده؟
چه اتفاقی افتاده؟اشتباه در تعیین غلظت: نمونههای شما به درستی رقیق نشدهاند و غلظت واقعی DNA در آنها با مقدار مورد نظر شما متفاوت است.
کارایی ناکافی واکنش: اگر در حال انجام PCR هستید، ممکن است بهینهسازی واکنش به درستی انجام نشده باشد.
اختلاف در بارگذاری: مقدار متفاوتی از هر نمونه در چاهکها بارگذاری شده است.
فقدان کنترل: نبود کنترل داخلی میتواند منجر به تفسیر نادرست نتایج شود.
راهحل چیست؟
بررسی غلظت: غلظت نمونههای خود را با استفاده از اسپکتروفتومتر (مانند نانودراپ) یا فلورومتر به دقت اندازهگیری کنید.
بهینهسازی پروتکل: پروتکلهای PCR یا سایر واکنشها را با دقت بررسی و بهینهسازی کنید.
بارگذاری دقیق: از میکروپیپتهای کالیبره شده و تکنیک صحیح برای بارگذاری یکنواخت استفاده کنید.
مشکل شماره ۱۰: باندهای ناهموار یا ضخیم در لبهها
باندهای DNA در لبههای ژل پهنتر از باندهای میانی هستند.
چه اتفاقی افتاده؟
اثر لبه (Edge Effect): دمای ژل در لبهها (نزدیک به دیوارههای تانک الکتروفورز) به دلیل تماس با محیط خارجی، متفاوت از مرکز است.
رسوب نمک: غلظت نمک در لبههای ژل، ممکن است متفاوت از مرکز باشد که بر مهاجرت DNA تأثیر میگذارد.
بارگذاری بیش از حد: بارگذاری بیش از حد در چاهکهای لبه، باعث ایجاد باندهای ضخیمتر میشود.
راهحل چیست؟
بارگذاری یکنواخت: از بارگذاری نمونه در چاهکهای کناری خودداری کنید تا باندهای واضحتری در مرکز به دست آورید.
ولتاژ پایین: برای کاهش گرمای ناشی از الکتروفورز، از ولتاژ پایینتر استفاده کنید.
تعویض بافر: از یک بافر تازه و با pH صحیح استفاده کنید تا از تجمع نمک در لبهها جلوگیری شود.
مشکل شماره ۱۱: استفاده از بافر نامناسب
انتخاب نادرست بافر الکتروفورز میتواند باعث مهاجرت ناکافی یا حتی تخریب DNA شود. دو بافر رایج، TAE و TBE ، هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.
چرا مهم است ؟
بافر TAE:
مزیت: برای تفکیک قطعات بزرگتر DNA (بیشتر از ۴۰۰۰ جفت باز) و محصولات PCR مناسب است. این بافر ظرفیت بافری کمتری دارد و برای الکتروفورز طولانیمدت باید به طور منظم تعویض شود.
نتیجه استفاده نادرست: اگر برای الکتروفورزهای طولانی یا قطعات کوچک استفاده شود، ممکن است pH آن تغییر کرده و باندهای شما محو شوند.
بافر TBE:
مزیت: برای تفکیک قطعات کوچکتر DNA (کمتر از ۱۰۰۰ جفت باز) و همچنین برای الکتروفورزهای طولانیمدت بهتر است. ظرفیت بافری بالاتری دارد و pH آن پایدارتر است.
نتیجه استفاده نادرست: اگر برای تفکیک قطعات بسیار بزرگ DNA استفاده شود، ممکن است باعث مهاجرت کند و باندهای ضخیم شود.
راهحل چیست؟
انتخاب هوشمندانه: بر اساس اندازه DNA و هدف آزمایش خود، بافر مناسب را انتخاب کنید.
استفاده مجدد با احتیاط: بافرهای TAE را بعد از هر بار استفاده تعویض کنید، اما بافرهای TBE را میتوان چند بار استفاده کرد.
مشکل شماره ۱۲: انتخاب رنگ نامناسب
استفاده از رنگی با حساسیت پایین میتواند باعث شود باندهای کمغلظت شما دیده نشوند.
چرا مهم است؟
اتیدیوم بروماید (EtBr): این رنگ مقرون به صرفه است، اما یک ماده سرطانزا شناخته شده است و نیاز به اقدامات ایمنی جدی دارد.
رنگهای ایمن (SYBR Safe, GelRed): این رنگها ایمنتر هستند، هزینه بیشتری دارند.
راهحل چیست؟
بررسی حساسیت: غلظت DNA مورد انتظار خود را ارزیابی کنید و رنگی با حساسیت مناسب انتخاب کنید.
اولویت ایمنی: اگر در یک محیط آموزشی یا آزمایشگاهی با حجم کاری پایین کار میکنید، استفاده از رنگهای ایمن را در اولویت قرار دهید.
مشکل شماره ۱۳: تفکیک ناکافی قطعات بسیار بزرگ DNA
اگر در حال کار روی کروموزومها یا پلاسمیدهای بزرگ هستید، ژلهای معمولی قادر به تفکیک آنها نیستند و همه به صورت یک لکه در بالای ژل باقی میمانند.
چه اتفاقی افتاده؟
الکتروفورز استاندارد: در میدان الکتریکی ثابت، قطعات DNA بزرگ سریعتر از قطعات کوچک مهاجرت میکنند تا به یک نقطه خاص برسند و بعد از آن تفکیک متوقف میشود.
راهحل چیست؟
الکتروفورز در میدان پالسی (PFGE): از این تکنیک برای تفکیک قطعات بسیار بزرگ (از ۵۰,۰۰۰ تا ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ جفت باز) استفاده میشود. در این روش، جهت میدان الکتریکی به صورت دورهای تغییر میکند و باعث میشود DNA در مسیری پر پیچ و خم حرکت کند و به طور موثر تفکیک شود.
مشکل شماره ۱۴: مهاجرت غیرعادی پلاسمیدها
در ژل الکتروفورز، پلاسمیدها میتوانند به صورت سه باند مختلف (سوپرکویل، نیکشده و خطی) ظاهر شوند که تفکیک آنها دشوار است.
چه اتفاقی افتاده؟
فرمهای مختلف پلاسمید:
سوپرکویل (Supercoiled): فرم از پلاسمید فشردهترین و متراکمترین شکل است. به دلیل ساختار فشرده و کوچکتر خود، میتواند به راحتی از منافذ ژل عبور کند و سریعترین مهاجرت را دارد. به همین دلیل، در پایینترین نقطه ژل (نزدیک به قطب مثبت) قرار میگیرد.
نیکشده (Nicked): این فرم از پلاسمید دارای یک شکست در یکی از دو رشته DNA است. این شکست باعث میشود ساختار آن شل و باز شود. به همین دلیل، حرکت آن در میان منافذ ژل بسیار کند است و در بالای ژل قرار میگیرد.
خطی (Linear): این فرم پلاسمید در هر دو رشته خود یک برش دارد. حرکت آن در ژل سریعتر از فرم باز (نیکشده) است، اما هنوز به دلیل بزرگ بودن، کندتر از فرم سوپرکویل حرکت میکند. این فرم معمولاً در میانه ژل قرار میگیرد..
راهحل چیست؟
بهینهسازی استخراج: از کیتهای خالصسازی با کیفیت و پروتکلهای دقیق استفاده کنید.
برش آنزیمی: برای شناسایی دقیق، میتوانید پلاسمید را با یک آنزیم برش دهید تا به فرم خطی تبدیل شود و تنها یک باند مشاهده کنید.
مورد ۱۵: بهینهسازی میزان ولتاژ و جریان
انتخاب ولتاژ و جریان نامناسب میتواند باعث مهاجرت غیرعادی باندها شود.
چرا مهم است؟
چرا مهم است؟- ولتاژ بالا: باعث تولید گرمای بیش از حد میشود که به پدیده “خندان شدن” و تخریب DNA منجر میگردد. همچنین، باندهای DNA به هم نزدیک شده و تفکیک (resolution) آنها کاهش مییابد.
- ولتاژ پایین: زمان الکتروفورز را به شدت افزایش میدهد که میتواند باعث انتشار باندهای DNA (diffusion) و محو شدن آنها شود.
راهحل چیست؟
- قانون کلی: به طور کلی، از ولتاژهای پایینتر برای تفکیک بهتر و ولتاژهای بالاتر برای سرعت بخشیدن به کار استفاده کنید. ولتاژ بهینه معمولاً بین ۵ تا ۱۰ ولت بر سانتیمتر است.
مورد ۱۶: مشکلات مربوط به آمادهسازی ژل
اگر ژل به درستی آماده نشود، حتی یک پروتکل بینقص هم نتیجه نخواهد داد.
چرا مهم است؟
- غلظت نادرست آگارز: غلظت کم ژل باعث میشود که باندهای DNA به خوبی تفکیک نشوند، در حالی که غلظت زیاد سرعت مهاجرت را به شدت کاهش میدهد.
- ژل ناهمگن: اگر آگارز به طور کامل حل نشود یا ژل به صورت ناهمگون خنک شود، کیفیت باندهای DNA به شدت افت میکند.
- سفت نشدن کامل ژل: اگر ژل به اندازه کافی سفت نشود، ممکن است چاهکها در هنگام بارگذاری آسیب ببینند.
راهحل چیست؟
- ذوب کامل آگارز: از حرارت دادن کافی و هم زدن برای ذوب کامل آگارز اطمینان حاصل کنید.
- خنکسازی یکنواخت: اجازه دهید ژل به طور کامل و یکنواخت قبل از استفاده خنک شود.
- استفاده از کیتهای آماده: برای اطمینان از کیفیت، میتوانید از ژلهای پیشساخته استفاده کنید.
مورد ۱۷: باندهای “فلوتینگ” (Floating Bands)
باندهای DNA به جای اینکه در خطی صاف مهاجرت کنند، به سمت بالا یا پایین منحرف میشوند.
چرا مهم است؟
- غلظت نمک یا آلودگی: وجود نمک اضافی یا آلودگی در نمونه باعث میشود که نمونه در چاهک به درستی قرار نگیرد و در حین الکتروفورز، “شناور” شود.
- برهمکنش با رنگ: برخی از رنگهای بارگذاری (loading dye) میتوانند با نمونه DNA واکنش داده و باعث مهاجرت غیرعادی آن شوند.
راهحل چیست؟
- شستشوی دقیق: پس از خالصسازی، مطمئن شوید که تمام نمکهای اضافی از نمونه DNA حذف شدهاند.
- استفاده از بافر تازه: همیشه از یک بافر تازه و با pH مناسب استفاده کنید.
- چک کردن رنگ بارگذاری: از رنگ بارگذاری با کیفیت بالا و مناسب برای پروتکل خود استفاده کنید.
پیشگیری و کنترل کیفیت (برای حداکثر دقت)
یک متخصص میداند که بهترین راه برای حل مشکلات، جلوگیری از وقوع آنهاست. با رعایت نکات ساده کنترل کیفیت، میتوانید دقت نتایج خود را به سطح بالاتری ارتقا دهید.
مورد ۱: اهمیت کنترل کیفیت بافر و مواد مصرفی
حتی یک پروتکل بینقص هم با مواد نامناسب نتیجه نمیدهد.
چرا مهم است؟
pH نامناسب: بافر شما باید pH صحیح و پایداری داشته باشد. اگر pH خارج از محدوده استاندارد باشد، میتواند باعث مهاجرت غیرعادی یا تخریب DNA شود.
آلودگی یونی: یونهای فلزی موجود در آب یا نمکهای اضافی میتوانند با DNA برهمکنش داشته و به باندهای شما آسیب بزنند.
راهحل چیست؟
بررسی pH: همیشه pH بافرها و محلولهای خود را با استفاده از pH متر کالیبره شده چک کنید.
آب با کیفیت: از آب دیونیزه یا آب با گرید آزمایشگاهی برای ساخت محلولها استفاده کنید.
استفاده از بافرهای تازه: بافرهایی که بارها استفاده شدهاند، ظرفیت خود را از دست میدهند. از بافر تازه و باکیفیت استفاده کنید.
مورد ۱۹: جلوگیری از آلودگی متقاطع (Cross-contamination)
آلودگی یک نمونه با نمونه دیگر میتواند نتایج شما را به کلی بیاعتبار کند.
چرا مهم است؟
نتایج گمراهکننده: باندهای اضافی یا ناخواسته میتوانند نشاندهنده آلودگی با DNA یا PCR از نمونههای قبلی باشند.
هدر رفتن منابع: آلودگی به معنای تکرار آزمایش و هدر رفتن وقت و مواد ارزشمند است.
راهحل چیست؟
جداسازی مناطق کاری: مناطق کاری برای آمادهسازی نمونه، واکنش PCR و الکتروفورز را از هم جدا کنید.
استفاده از نوک سمپلر استریل: برای هر نمونه و هر مرحله، از یک نوک سمپلر تازه و استریل استفاده کنید.
تمیزکاری منظم: تمام سطوح، تجهیزات و سمپلرها را به صورت منظم با محلولهای مناسب تمیز کنید.
مورد ۲۰: نگهداری مناسب نمونهها
نحوه نگهداری نمونه DNA تأثیر مستقیمی بر کیفیت آن در آینده دارد.
چرا مهم است؟
تخریب DNA: چرخههای مکرر انجماد و ذوب میتوانند به رشتههای DNA آسیب بزنند و باعث تکه تکه شدن آنها شوند.
فعال شدن نوکلئازها: نگهداری در دمای نامناسب میتواند باعث فعال شدن آنزیمهای نوکلئاز و تخریب نمونه شود.
راهحل چیست؟
بخشبندی نمونه: نمونههای DNA را در چند بخش کوچکتر تقسیم کنید تا از انجماد و ذوب مکرر کل نمونه جلوگیری شود.
دمای مناسب: DNA خود را در دمای توصیه شده (معمولاً -۲۰ درجه سانتیگراد) و در صورت نیاز در -۸۰ درجه سانتیگراد برای نگهداری طولانیمدت، نگهداری کنید.
نمونه یک باند سالم در ژل الکتروفورز
آیا به دنبال نتایج دقیقتر و مطمئنتر هستید؟
آیا به دنبال نتایج دقیقتر و مطمئنتر هستید؟ما در زاور زیست آزما ، با ارائه بهترین تجهیزات و مواد آزمایشگاهی، به شما کمک میکنیم تا از این مشکلات پیشگیری کنید. ما هر آنچه که برای یک آزمایش موفق نیاز دارید را فراهم میکنیم.
برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره رایگان، همین حالا با ما تماس بگیرید.